لرد سیث بدون چشمان زرد؟!

دوکو برخلاف سیث‌های دیگر از روی خشم یا انتقام به سمت نیروی تاریکی روی نیاورد، بلکه از روی باور ایدئولوژیک این مسیر را انتخاب کرد.
او در گذشته یک استاد محترم جدای بود که نه از روی نفرت، بلکه چون باور داشت جدای‌ها راه خود را گم کرده‌اند، محفل را ترک کرد. از دید او، جدای‌ها تبدیل شده بودند به خدمتکاران مطیع جمهوری که فاسد و ناکارآمد بود و دیگر حافظان واقعی صلح و عدالت در کهکشان محصوب نمی‌شدند.
دوکو در واقع یک آرمانگرای ناامید بود. او باور داشت تنها راه بازگرداندن نظم واقعی، سرنگونی سِنا و برپایی نظامی تازه و پایدارتر است.سیستمی مستقل و غیرقابل فساد.

برای او نیروی تاریکی هدف نبود، بلکه ابزاری بود برای رسیدن به اهداف سیاسی و فلسفی‌اش. به همین دلیل او هرگز به طور کامل در خشم و نفرت غرق نشد و هیچوقت نشانه‌های فیزیکی معمولِ فسادِ ناشی از نیروی تاریکی، مثل چشمان زرد در او دیده نمی‌شود.